Większość kupujących najpierw określa farbę, a potem szuka maszyny do jej nałożenia. Ta kolejność jest odwrotna. W projekcie znakowania maszyna decyduje o trzech rzeczach, których farba nie jest w stanie skompensować: zakresie grubości, jaki może utrzymać, ilości posypki, która przetrwa osadzenie, oraz metrach, które można ukończyć w oknie zamknięcia. Wysokiej jakości termoplast położony z grubością 1,2 mm przez zużyty zgarniacz zachowuje się jak tani.
Kocioł i zgarniacz (termoplast).Kocioł o pojemności 100 kg podgrzewany LPG z prostym butem ciągnącym jest podstawowym narzędziem do malowania linii krawędziowych, środkowych i prac miejskich. But mechanicznie ustawia grubość, zazwyczaj 1,5-3 mm, a szklane kulki są natychmiast rozsypywane za butem. Wydajność jest określana przez pojemność kotła, a nie przez prędkość marszu: przy szerokości 150 mm i grubości 2 mm linia zużywa około 0,6 kg na metr (termoplast o gęstości około 2,0 g/cm³), więc 100 kg wypełnienia wystarcza na około 165 m przed ponownym napełnieniem. Dwa kotły na przyczepie są zazwyczaj lepszą inwestycją niż jeden większy kocioł.
Natrysk gorący.Tam, gdzie jednolitość grubości ma większe znaczenie niż tekstura – płyty lotniskowe, rampy parkingowe, podłogi fabryczne, place poboru opłat – natrysk zapewnia bardziej równomierną warstwę o grubości 1,5-2,5 mm i pozwala na pokrycie dużych płaskich powierzchni bez śladów ciągnięcia zgarniacza. Natrysk nadaje się również do stempli, strzałek i obszarów kreskowanych, których but nie jest w stanie śledzić.
Natrysk zimny bezpowietrzny.Brak kotła, brak podgrzewania, brak gotowej masy do topienia. Pompa tłokowa hydrauliczna o ciśnieniu 21 MPa (około 3000 psi) dostarczająca 12 l/min, lub jednostka elektryczna 72 V, lub mała maszyna akumulatorowa do linii krawędziowych i parkingów. Warstwa jest znacznie cieńsza – zazwyczaj 300-500 µm – dlatego systemy zimne są przeznaczone do przemalowywania, dróg o małym natężeniu ruchu, parkingów i prac tymczasowych, lub do dwóch przejść, gdzie wymagana jest większa grubość.
![]()
Wykonawcy rutynowo kupują zbyt dużą wydajność pomp i zbyt małe wyposażenie pomocnicze. Wykonaj obliczenia wstecz od zamknięcia.
Weź 12 km linii krawędziowej o szerokości 150 mm w 4-godzinnym oknie nocnym – około 3,5 godziny produktywnego czasu po ustawieniu i zamiataniu. To około 3400 m/h. Maszyna z kotłem, która na jednym napełnieniu wystarcza na 165 m, wymaga ponownego napełnienia co trzy minuty; nawet z szybkim kotłem topiącym nie jest to zadanie dla jednej maszyny. Trzy maszyny z dwoma kotłami każda, lub jednostka natryskowa gorąca zasilana z cysterny wstępnie roztopionej, to realistyczna konfiguracja. W przypadku natrysku zimnego te same 12 km jest wykonalne pompą w jednym przejściu, ale praktycznym ograniczeniem staje się kontrola ruchu i liczba operatorów idących wzdłuż linii.
Wniosek: kupuj wydajność w jednostce, która faktycznie wiąże Twój projekt – cykle kotła, szybkość topnienia lub załogę, a nie deklarowane L/min.
![]()
Podaj cztery liczby, a wybór maszyny stanie się prosty: szerokość linii, wymagana grubość, metry na zamknięcie i rodzaj nawierzchni. Wszystko inne – ciśnienie pompy, rozmiar kotła, szybkość dozowania posypki – wynika z tych danych.
Podaj nam szerokość linii, grubość i metry na noc, a dopasujemy konfigurację maszyny do faktycznego zamknięcia, które posiadasz.